Lente

'n Gedig, van my hart na joune.
'n Uitnodiging in te leun, in die ongemak wat kom saam met brawe stappe getree soos wat ons luister na die Stem wat saggies in ons binneste fluister.

'Lente'
In beginsel, van pure natuur

toestemming om oor te begin

om gister te groet en die nuwe te omarm

soms maak dit bietjie seer

die deurbreek metamorfose ongerieflik en ongemaklik

jou glorie nog weggesteek onder 'n wolkekombers

soos mis voor die son verdwyn

verskyn 

iemand nuut, maar nog meer jy